Özel Güvenlik Merkezi Özel Güvenlik Eğitim Haber İş İlanları Medya
Babalar Günü Neden Kutlanmamalıdır?
İslamî ve Anadolu Kültürü Açısından Bir Değerlendirme
Günümüzde “özel günler” adı altında Batı kültürüne ait birçok uygulama, medya ve reklamlar aracılığıyla toplumlara benimsetilmekte ve geleneksel değerlerin önüne geçirilmeye çalışılmaktadır. Anneler Günü, Sevgililer Günü, Babalar Günü gibi günler ilk bakışta masum görünse de hem İslam inancı hem de Anadolu kültürü açısından bazı sakıncalar barındırmaktadır. Bu yazıda özellikle Babalar Günü’nün neden kutlanmaması gerektiğini iki temel bakış açısıyla ele alacağız: İslamî yaklaşım ve Anadolu kültürel mirası.
İslami Açıdan Babalar Günü
İslam, anne ve babaya saygıyı sadece belirli günlere özgü tutmaz. Kur’an-ı Kerim’de Yüce Allah şöyle buyurur:
“Rabbin, yalnızca Kendisine ibadet etmenizi ve anne-babaya iyi davranmanızı emretti.” (İsrâ, 23)
Bu ayet, anne-babaya hürmetin sürekli olması gerektiğini ortaya koyar. Peygamber Efendimiz (s.a.v) de bir hadisinde şöyle buyurur:
“Babası sağken ona iyilik eden kişi, cennetin ortasında olur.” (Taberânî)
İslam’da özel günler ve kutlamalar belli kurallar çerçevesinde belirlenmiştir. Ramazan ve Kurban Bayramı gibi dini günler dışında yeni günler ihdas etmek, özellikle bu günlere dinî veya ahlaki anlamlar yüklemek bid’at olarak değerlendirilir. Nitekim Peygamber Efendimiz (s.a.v), Medine’ye hicret ettiğinde halkın geçmişten kalan eğlence günleri olduğunu görünce şöyle buyurmuştur:
“Allah size onların yerine daha hayırlı iki bayram verdi: Ramazan ve Kurban Bayramı.” (Ebû Dâvûd)
Babalar Günü gibi ithal edilen özel günler, zamanla Müslümanların zihin dünyasını işgal edebilir. Bu da ibadetlerin, vefanın ve saygının anlamını saptırabilir. Hediye almak, sosyal medya paylaşımları yapmak gibi sembolik hareketlerle gerçek sorumlulukların üstü örtülebilir. Oysa bir Müslüman, babasına hayatı boyunca sadakatle bağlı kalmalı; onun yaşarken rızasını, vefatından sonra da duasını ihmal etmemelidir.
Anadolu Kültürü Açısından Babalar Günü
Anadolu, binlerce yıldır aile yapısına büyük önem veren, ahlaki değerleri kuşaktan kuşağa aktaran kadim bir medeniyetin beşiğidir. Anadolu’da baba, sadece bir aile bireyi değil; bir “ocağın direği”, hikmet kaynağı, sözü dinlenen bir bilge figürdür. Babaya duyulan saygı, yılda bir güne indirgenemez. Onun için her gün bir “hürmet günüdür.”
Anadolu kültüründe baba sevgisi, hediyelerle değil, hizmetle ve saygıyla gösterilir. Gençler baba karşısında yüksek sesle konuşmaz, onun yanında ayak uzatmaz. Bayramlarda baba elini öpmek, onun duasını almak en büyük sevinç kaynağıdır. Vefat etmişse, mezarı başında dualar edilir, hayır yapılır. Bu anlayışta gösteriş değil, samimiyet ve sadakat esastır.
Babalar Günü gibi Batı kaynaklı kutlamalar, Anadolu’nun vefa ve edep temelli aile yapısına aykırıdır. Medya ve reklamların etkisiyle genç nesiller, duygusal ve manevi sorumlulukları yerine, “hediye alıp paylaşım yapmakla görevini tamamladığını” sanmaktadır. Bu da geleneksel baba-evlat ilişkisini zayıflatmakta, aile bağlarını yapaylaştırmaktadır.
Ayrıca bu tarz ithal kutlamalar, Anadolu’nun kendi özel günlerini ve değerlerini gölgede bırakmaktadır. Mesela eskiden babalar için hayır yapılır, mevlit okutulur, hatim indirilirdi. Şimdi ise bunların yerini alışveriş merkezlerindeki kampanyalar ve sosyal medya “trendleri” almıştır. Bu kültürel değişim, Anadolu’nun kendi kimliğini yitirmesine sebep olmaktadır.
Sonuç: Samimiyet mi, Tüketim mi?
Babalar Günü’nü kutlamak, ilk bakışta masum bir sevgi gösterisi gibi görünse de, arka planda kapitalist ve seküler bir dayatma vardır. Duygular ticarete, sadakat sembollere, ilişkiler ise reklamlara indirgenmektedir. Bu, hem İslam’ın ruhu hem de Anadolu’nun özüyle çelişir.
İslam, anne-babaya hürmeti hayatın tamamına yayar. Anadolu kültürü ise babaya bağlılığı bir edep meselesi olarak görür. Bu iki temel değer sistemi de bizlere gösteriyor ki; babaya olan sevgi ve vefa, bir güne değil, ömre yayılması gereken bir görevdir.
Bu nedenle Babalar Günü’nü kutlamak yerine, babalarımızın kıymetini her gün bilmeli, onların duasını almaya, gönlünü kazanmaya çalışmalıyız. Zira gerçek vefa, gösterişte değil; samimi sadakattedir.
